அரசியல், எழுத்தாளர்கள், பெண் எழுத்தாளர், பெண்ணியம்

பெண்ணியம் பேசுகிறர்கள் அடித்தட்டுப் பெண்களைப் பற்றி அறியாதவர்களா?

மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகத்தில் நேற்று நடந்த பெண்ணியம் சார்ந்த எழுத்துகள்,வாசிப்புகள், சொல்லாடல்கள் நிகழ்ச்சியில் எழுத்தாளர் இமையம் தன்னுடைய கட்டுரை வாசிப்பில் கீழே உள்ள கருத்தை சொல்லியிருந்தார். இமையம் கட்டுரையை முழுமையாக படிக்க…

222

நான் எழுதிய பெண்கள் என்ற கட்டுரையை எழுதுவதற்காக நான் எழுதிய பெண்களை சென்று பார்த்தேன். அதாவது அந்த கதைகளை படித்தேன். கதை எழுதுவதற்காக அல்ல. கட்டுரை எழுதுவதற்காக. கதை எழுதுவது வேறு. கட்டுரை எழுதுவது வேறு. ஒரு கட்டுரையாளனாக எனது பெண்களை பார்த்தபோதுதான் பல உண்மைகள் எனக்கே தெரிந்தது. என்னுடைய பெண்கள் அதிகம் படித்தவர்கள் அல்ல. பெண் உடல், பெண் அரசியல், உடல் அரசியல், பெண் மொழி, பெண் முன்னேற்றம், பெண் இருப்பு, பாலியல் சுதந்திரம் பேசுபவர்கள் அல்ல. ஆங்கிலம் படித்தவர்களோ, தத்துவ விசாரங்களில் ஈடுபடுபவர்களோ அல்ல. பெரிய அழகிகளும் அல்ல. சமூகம் சார்ந்து பேசக்கூடிய சிந்தனாவாதிகளோ, புரட்சிப்பெண்களோ அல்ல. ‘ஆணாதிக்கம் ஒழிக, பெண்மை வாழ்க‘ என்றோ ‘தாய்மையைத் தவிர்ப்போம் பெண்மையைக் காப்போம்‘ என்றோ கோஷமிடாதவர்கள். என்னுடைய பெண்கள் வாயாலும் வயிற்றாலும் உருவானவர்கள், அதே மாதிரி வாயாலும் வயிற்றாலும் வாழ்பவர்கள். வாழ்நாளெல்லாம் வாயையும் வயிற்றையும் நிரப்புவதற்காக போராடுபவர்கள். போராட்டத்தில் ஓயாமல் தோற்றுக்கொண்டே இருப்பவர்கள். என்னுடைய பெண்களுக்கு கனவுகள்கூட வருவதில்லை. மீறிவந்தாலும் வயிறு நிறைய சாப்பிட்டதுபோலவே கனவு காண்பவர்கள். காரணம் வயிறுதான் அவர்களுக்கு வாழ்க்கை. நமக்கும் அதுதான் வாழ்க்கை.
என்னுடைய பெண்கள் லட்சியப் பெண்களோ, புதுமைப் பெண்களோ அல்ல. சராசரிக்கும் கீழே உள்ளவர்கள். உயர்ந்த சாதி இல்லை. உயர்ந்த பண்புகள் இல்லை. சொத்து இல்லை. நகைகள் இல்லை. சமூக அந்தஸ்து இல்லை. அழகாகவும் இல்லை. குடும்ப பாதுகாப்பு, கணவன், குழந்தைகள் என்ற பாதுகாப்புக்கூட அற்றவர்கள். பெரும்பாலானவர்கள் விதவைகள். கிழவிகள், நாகரீகமற்ற கிராமத்துப் பெண்கள். இவர்கள் எப்படி கதையானார்கள், தமிழ் சமூகத்தின் அடையாளமானார்கள்? அதுவும் பெண்கள்? தமிழ்ச்சமூகம், இந்திய சமூகம் உருவாக்கி வைத்திருக்கும் ஒழுக்கப் பண்புகளோ, அறப்பண்புகளோ இல்லாதவர்கள். சமூகத்தின் கேலிக்கும் கிண்டலுக்கும், ஏளனத்திற்கும் ஆளான பெண்கள். சமுகத்தின் இழிவு சின்னங்களாக இருக்கக்கூடியவர்கள் எப்படி தமிழ்சமூகம் மதிக்கும் கதையானார்கள்? தமிழ் வாழ்வின் மாதிரியானார்கள்?
என்னுடைய பெண்கள் குடும்பப் பெண்கள் அல்ல. சிலப்பதிகாரத்தில் “பத்தினி பெண்டீர் அல்லோம்“ என்று மாதவிக்கு அவளுடைய தாய் சித்திராபதி கூறுவாள். அத்தகைய பெண்கள்தான் நான் எழுதிய பெண்கள். சமூகத்திற்காக சமூகம் உருவாக்கிய பெண்கள். அதாவது பொது சொத்து. சமூகத்திற்காக – சமூகத்தால் பலிகொடுக்கப்பட்ட பெண்கள். சமூகத்தின் உழைப்பிற்காகவும், சமூகத்தின் உல்லாசத்திற்காகவும், சமூகத்தின் நம்பிக்கைகளுக்காகவும் பலியிடப்பட்ட பெண்கள். இப்பெண்கள்தான் இன்று தமிழ்ச் சமூக வாழ்க்கையாக, தமிழின் பண்பாட்டு கலாச்சார அடையாளமாக இருக்கிறார்கள்.
தமிழ்ச்சமூகம் வாழ்ந்ததற்கான சாட்சிகளையே நான் உருவாக்கி இருக்கிறேன். எது இலக்கியம், யார் எழுத்தாளன் என்பதை இந்த சமூக அசைவியக்க சாட்சிகள்தான் நிர்ணயிக்கிறார்கள். என்னுடைய பெண்கள் கேட்பது பணமல்ல, நகை அல்ல, பங்களா, கார், அதிகாரம், காமம் அல்ல. சோறு. அதைத்தான் சமூகம் தர மறுத்திருக்கிறது. அதற்காகத்தான் இப்பெண்கள் போராடுகிறார்கள்.
நான் ஒரு பெண்ணின் கதையை எழுதவில்லை. ஒரு குடும்பத்தின் கதையை எழுதவில்லை. ஒரு பெண்ணின் கதையை, ஒரு குடும்பத்தின் கதையை எதற்காக எழுத வேண்டும்? யாரும் வாழாத வாழ்க்கையையா அவர்கள் வாழ்ந்தார்கள்? ஒரு மனிதனின் கதைக்கும், ஒரு குடும்பத்தின் கதைக்கும் வரலாற்றில் எந்த முக்கியத்துவமும் இல்லை. மாறாக ஒரு சமூகத்தின் கதையை எழுதவேண்டும். அதுதான் ஒரு இடத்தின் வாழ்வு – ஒரு காலத்தின் வாழ்வு. ஒரு கதையை ஏன் எழுதுகிறேன் என்றால் – ஒரு நிலவியலை பதிவு செய்வதற்காக – ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் – சமூகம் எப்படியிருந்தது – என்பதை சொல்லவே கதை எழுதுகிறேன். பாத்திரங்களை உருவாக்குவது என் வேலை அல்ல.

பெண்ணியம் பேசுபவர்கள் விளிம்புநிலைப் பெண்களின் வாழ்வியலை அறியாமல் இருக்கிறார்கள் என்பதையே தன்னுடைய கருத்தில் சொல்ல வந்திருக்கிறார் இமையம். இதற்காக தன்னை ஆணாதிக்கவாதி என்று சொன்னதும் பெண்ணியம் பேசும் பெண்கள் மீதான விமர்சனமும் பெண்ணிய எழுத்தாளர்கள் மத்தியில் அனலை கிளப்பியிருக்கிறது.

”விளிம்புநிலை பெண்கள் தங்கள் உழைப்பின் மூலம் தங்களுடைய உணவை தாங்களே தேடிக்கொள்வார்கள்” என்றீர்கள்..அப்புறம் ஏன் கட்டுரையை முடிக்கும்போது ”அந்த பெண்களுக்கு தேவையான ஒரு சொல் சோறு” என்று முடித்தீர்கள். அவர்களுக்கு தேவை  அதிகாரம். விளிம்புநிலை வாழ்வில் ஆண்களிடம் அடிவாங்கி உதைபட்டு சமூகத்தால் சீரழிக்கப்படும் பெண்கள் அப்படியே இருக்கவேண்டுமா? அதிகாரத்தின் மூலம் அவர்கள் தங்களுடைய உரிமையை மீட்டெடுத்துக்கொள்ளக்கூடாதா? என்று அதே அரங்கத்தில் கட்டுரை வாசித்த எழுத்தாளர் சந்திரா தன்னுடைய எதிர்ப்பை தெரிவித்திருக்கிறார்.

இதற்கு “நான் வாழ்க்கை முழுதும் விளிம்புநிலை பெண்களைப்பற்றிதான் பேசியிருக்கிறேன். இந்தச் சமூகம் அவர்களை எப்படியெல்லாம் சீரழிக்கிறது என்பதுதான் என் படைப்புகள். அப்படிச் சீரழிக்கும் சமூகத்தின் ஒரு அங்கம்தான் நான். காலங்காலமாக ஆண் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்று பழக்கப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறேன். அதை என்னால் மாற்றிக்கொள்ள முடியவில்லை நான் ஒரு ஆணாதிக்கவாதிதான்’’ என்று பதிலளித்திருக்கிறார் எழுத்தாளர் இமையம்.

இந்த நிலையில் எழுத்தாளர் சந்திரா தன்னுடைய கோபத்தை தன் முகபுத்தகத்தில் பதிவு செய்தார். அதற்கு எழுத்தாளர் அம்பை, எழுத்தாளர் மாலன், எழுத்தாளர் ஜமாலன், உமா சக்தி, தமயந்தி உள்ளிட்ட பலர் தங்களுடைய கருத்துக்களை பகிர்ந்திருக்கிறார்கள்.

தான் ஒரு ஆணாதிக்கவாதி என்பதை ஒரு குறைபாடு என்றெண்ணாமல் எந்த ஒரு குற்றவுணர்வுமின்றி மேடையில் கர்வமாக முழக்கமிடும் இவர் மிகவும் ஆபத்தானவர் .நான் பெண்களை சரிசமமாக பாவிக்கிறேன் எனக் கூறி அத்துமீற நினைக்கும் கூட்டத்திற்கு சற்றும் சளைத்தவர் இல்லை இவரும் .பெரியார் சொன்ன எல்லாவற்றையும் பின்தொடர வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை.அவர் அவர் கூந்தல் அவர் அவரவருக்கு விருப்பமான அளவு.உளவியல் ரீதியாக இப்படியான மனநிலை இருக்கும் ஆண்கள் ஒருவிதமான insecurity உள்ளவர்கள்.தன்  மீது நம்பிக்கை இருக்கும் ஆண் ,பெண்ணை தனைப் போலவே இன்னொரு உயிராகத் தான் பாவிப்பான்.’’ என்கிறார் சவீதா.

’’ஆணாதிக்க பக்கங்களின் கடைசி அத்யாயம் நம் தலைமுறையில். எந்தப் படிப்பை, என்ன வேலையை, கணவனை என்று பெண் சுய விருப்பத்தின் அடிப்படையில் more an individuals  ஆகிக் கொண்டிருக்கும் காலக்கட்டம் இது. முந்தைய தலைமுறை ஆண்களுக்கு இது மிகப் பெரிய வலி. கடைசி ஆயுதம் வரை பயன்படுத்தி   கொண்டிருப்பார்கள். அன்பாலும், அறிவாலும் செயல்திறனாலும், ஆணாதிக்க சூழ்ச்சிகளை வென்றெடுத்து பெண்மை போற்றுவோம்’’ என்கிறார் உமாசக்தி.

’’இமையத்தின் பேச்சை சில வருடங்களுக்கு முன் விருத்தாச்சலத்தில் ஒரு கூட்டத்தில் கேட்டிருக்கிறேன். “இவர்  தேவதையைப் போல் எழுதி விட்டு கிளியைப் போல் பேசுகிறார்” என ரேமண்ட் கார்வர் ஒருவரைக் குறிப்பிட்டதுதான் நினைவுக்கு வந்தது.. சில எழுத்தாளார்கள் படைப்புக்கு வெளியே தங்கள் சிந்தனைகளை தர்க்கமாக முன்வைக்கும் திறனை வளர்த்துக் கொள்ளாதவர்களாக இருப்பார்கள். இமையம் அப்படிப்பட்டவர் என நினைத்துக் கொண்டேன்’’ இளங்கோ கிருஷ்ணனின் கருத்து இது.

’’இமயத்தின் கட்டுரையில் ஆணாதிக்கமாவோ, பெண்ணியத்திற்கு எதிராகவோ ஏதுமில்லை. ஒரு படைப்பாளியின் சரியான சமூகப்பொறுப்பை, உணர்வை வெளிப்படுத்தி உள்ளார். உழைக்கும் பெண்கள் குறித்து இத்தகைய பதிவுகள் மிகவும் அவசியமானவை. பெண்களின் குறிப்பாக உழைக்கும் வர்க்க பெண்களின் பரிமாணத்தை மிகச்சரியாக இதில் எடுத்து வைத்து உள்ளார். புராணம், இதிகாசம் , இலக்கியம் என எல்லாம் பெண்குறித்து சித்தரிப்பதையும் அதிலிருந்து இப்பபெண்கள் எப்படி உருவமைக்கப்படுகிறார்கள் என்பதையும் விவரித்து உள்ளார். அருமையான கட்டுரை’’ என்கிறார் ஜமாலன்.

இந்த அனல் தெறிக்கும் கருத்துகளுக்கு நடுவே இந்த நிகழ்ச்சியை ஒருங்கிணைத்த பேரராசிரியர் அ. ராமசாமி

“தன்னால் எழுதப் பெற்ற பெண்கள், தமிழ்ச் சமூகத்தின் எந்த அடுக்கிலிருந்து வந்தவர்கள்” என்பதைச் சொல்லும் கட்டுரையை மட்டும் வாசித்தால் போதாது என்பதை வலியுறுத்தியதோடு, தன்னுடைய ஒவ்வொரு புத்தகத்திலிருந்து ஆறு பிரதிகளையும், பாடத்திட்டத்திலிருக்கும் செடல் நாவலின் 33 பிரதிகளையும் தனது சொந்தச் செலவில் தனது பதிப்பாளரிடமிருந்து வாங்கி, இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பே தபாலில் அனுப்பித் தந்து வாசிக்கக் கொடுத்துவிட்டு, ”என்னையும் எனது படைப்புகளையும் என்னைப் போன்ற ஆண்களையும் புரிந்து கொள்ளுங்கள்” என்று சொன்ன இமையத்தை ஆணாதிக்க எழுத்தாளர் என விமரிசிக்க உரிமையுள்ளவர்கள் அதனைச் செய்யலாம். அதைக் குறை சொல்லப் போவதில்லை. ”அப்படியொரு விமரிசனக் கட்டுரையை எழுதவே மாணாக்கர்களுக்காகக் கொண்டு வந்த பிரதிகளிலிருந்து ஆறு புத்தகங்களையும் எடுத்துப் போகிறார் சந்திரா “ என நினைத்து நானும் தடுக்கவில்லை. ’அதற்கெல்லாம் எனக்குப் பொறுமை கிடையாது’உடனடியாக எனக் காட்டியிருக்கிறார் அவர். ’ஆணாதிக்கத்தின் சாரமாகவே நான் இருக்கிறேன்; ஆனால் என்னால் எழுதப் பெற்ற கதைக்குள் இருக்கும் பெண்கள் என்னை விலக்கிவிட்டு அவர்கள் வாழ்க்கையை எழுதும் எழுத்தாளனாக ஆக்கி விடுகிறார்கள்’ எனச் சொன்ன அவரது பேச்சும் கட்டுரையும் மட்டுமே போதும் ’ என்று அவசரம் காட்டியிருக்கிறார். என்று தன் கருத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார்.

’’இமயம் சொல்லிவிட்டார். பல ஆண்கள் (குறிப்பாக படைப்பாளிகளும் போராளிகளும்) சொல்ல முடியாமல் காலம் முழுக்க சுமக்க நேர்ந்த முகமூடியின் கனம் அழுத்த, மன உளைச்சலில் சுற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். இந்த கருத்தரங்கில் தன் மன பாரத்தை இறக்கி வைத்த இமையம் அவர்களுக்கு வாழ்த்துகள். இனி அவரது எழுத்தின் போக்கும் மாறுபடலாம். இமையத்தின் பேச்சில் எனக்கு ஆறுதல் அளிப்பது அவர் பெண்களுக்கு தேவை சோறு என்றார். கற்பு என்று சொல்லிவிடவில்லை. அதனால் ஏதோவொரு எதார்த்தத்தில் அவர் வாழ்கிறார் என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம். அப்புறம்…இதற்கெல்லாம் கோபப்படவோ சலிப்படையவோ கூடாது என்று நினைக்கிறேன். ஏனெனில் இமையம் ஓர் இந்திய ஆண்.  எதை ஊட்டி வளர்க்கப்பட்டாரோ அதுவாகவே அவர் இருக்கிறார். நாம் நம் நம்பிக்கைகளைத்தான் மறுபரிசீலனை செய்து கொள்ள வேண்டுமே தவிர அவர்களை நம்பவோ திட்டவோ கூடாது.  பாரு…இனிமேல் நானும் அப்படித்தான் என பலரும் மனம் திறந்த பேட்டித் தருவார்கள், வருத்தம் தோய்ந்த குரலோடு. எல்லா ஆண்களின் மூளைக்குள்ளும் ஆதிக்கப் பூனை மறைந்திருப்பது தெரிகிறது…அது வெளியே வரும் போது ஆத்திரமோ அதிர்ச்சியோ அடைவதில் அர்த்தமில்லை. அதற்கு பதில் சத்தமாக சிரித்துவிடலாம்.’’ என்கிறார் ஜெயராணி.

’’இமையத்தின் பேச்சு இதுதானென்றால், அது அதிர்ச்சியளிக்கிறது. அவரது பதிலை எதிர்பார்க்கிறேன். ஆனால் அவர் மேல் வைத்திருந்த நம்பிக்கைகள் இந்த நொடியில் தகர்ந்துவிட்டன. நாம் எல்லோரும் ஆணாதிக்க சமூகத்தில் பிறந்தவர்கள்தான். அது நம் கையில் இல்லை. ஆனால் அந்த சமூகத்தை அப்படியே ந்றுக் கொள்கிறோமா, அல்லது அதன் குறைபாடுகளை செயல்கள் மூலம், விமர்சனங்கள் மூலம் மாற்ற முயற்சிக்கிறோமா என்பதுதான் விஷ்யம். மாறாக அதன் பிரதிநிதி என்று பெருமை கொள்வது முதிர்ச்சியற்ற மனநிலை. நம் எழுத்தாளர்களுக்கு அத்தகைய மனநிலை ஏற்பட பிரார்த்திப்போம். அதுவரை அவர்களைப் புறக்கணிப்போம்’’ என்று காட்டம் காட்டியிருக்கிறார் மாலன்.
இதிலுள்ள சோகம் சந்திராவைத் தவிர வேறு யாருக்குமே கோபம் வரவில்லை என்பதுதான். மற்ற ஆண்கள் மனத்திலிருப்பதையும் அவர் கூறிவிட்டார் போலும்! விளிம்பு நிலை பெண்களைக் குறித்து எழுதுவது ஒரு விஷயம். பெண்-வெறுப்பு வேறு விஷயம். 16 வயதுப் பெண் பிள்ளை பெற்றுக்கொண்டு சோறுக்காக உழைத்துக்கொண்டே இருந்தால்தானே இவர் கதை எழுத முடியும்?  இமயம் பற்றி மிக உயர்ந்த அபிப்பிராயம் வைத்திருந்தேன். ஏமாற்றமாக இருக்கிறது. பெண்களிடமே அடக்குமுறை இருக்கிறது, பெண்களே பெண்களை அடக்குகிறார்கள், இது பெண்ணியவாதிகளுக்குத் தெரியவில்லை என்று புலம்புபவர்களுக்கு இதெல்லாம் புரியாது. ஆண் வழி சமூகத்தின் மதிப்பீடுகள் பற்றி நாம் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம். அந்த மதிப்பீடுகள் பெண்கள் ஆண்கள் இருவரையும் உருவாக்குகின்றன. அந்த மதிப்பீடுகளில் உள்ள லாபங்கள் இருவரையும் இயக்குகின்றன. பெண் தன்மை, ஆண் தன்மை என்று இருப்பதாக நம்ப வைக்கின்றன. இந்த சமூகம் இப்படி இருப்பதால் நான் ஆணாதிக்கவாதி; இதில் எனக்கு எந்த வித கூச்சமுமில்லை; பெண்ணியம் பேசுகிறர்கள் அடித்தட்டுப் பெண்களைப் பற்றி அறியாதவர்கள் என்று ஓர் எழுத்தாளர் கூறுவதை நேர்மையான confession என்று கூறுபவர்களை என்ன செய்ய முடியும்?” என்கிறார் எழுத்தாளர் அம்பை.

‘’லட்சக்கணக்கான தமிழகப் பெண்களை நுகர்வோராக கொண்ட சினிமாக்கள், மாதநாவல்கள், மெகாசீரியல்கள் ஆகியவற்றை எப்படி எதிர்கொள்கிறீர்கள்? அவை பெண்கள் குறித்து உருவாக்கும் பிம்பத்தை அறிந்திருக்கிறீர்களா? அவை வெகுஜன தளத்தில் இயங்குகின்ற விஷயங்கள். எங்களுக்கு தொடர்பில்லை. நாங்கள் இலக்கியத்திலும், அறிவுஜீவித்தளத்திலும் தேவையான வேலைகளை செய்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று நீங்கள் சொன்னீர்களேயானால், நிச்சயமாக இது விழலுக்கு இறைத்த நீர். இரண்டு கோடி பெண்களுக்கான களத்தை நீங்கள் இழந்திருக்கிறீர்கள் என்று பொருள்.

பெண்களுக்காக உருவாக்கப்படும் கலைவடிவங்களில் கூட ‘ஆணடிமைத்தனம்’ வெளிப்படுகிறது எனும்போது, அவற்றை கோடிக்கணக்கான பெண்கள் எவ்வித கேள்வியுமின்றி ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள் எனும்போது, ஆண்கள் ’அறியாமையால்’  (அவர்களுக்கு பயிற்றுவிக்கப்பட்டதை அப்படியே பிராக்டிஸ் செய்வதால் – i am damn sure about this) ஏதாவது பிதற்றுவதற்கு போர்க்கோலம் பூணுவது வீண்தான் என்பது என்னுடைய தாழ்மையான கருத்து! புலிகளை அடியுங்கள். எலிகளை விட்டுவிடுங்கள்.’’ என்கிறார் பத்திரிகையாளர் யுவகிருஷ்ணா.

விவாதம் வெவ்வேறு திசைகளில் திரும்பிக் கொண்டிருக்க இந்த விவாதங்கள் குறித்து தற்போது எந்த கருத்தையும் எழுத்தாளர் இமையம் பதிவு செய்யவில்லை.

எழுத்தாளர் இமையம் கோவேறு கழுதைகள், செடல், ஆறுமுகம்  போன்ற நாவல்களையும் பெத்தவன் என்ற குறுநாவலையும் மண்பாரம் , வீடியோ மாரியம்மன், கொலைச் சேவல் என்னும் மூன்று சிறுகதைத் தொகுப்புகளையும் எழுதியிருக்கிறார்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s