அனுபவம், குழந்தை வளர்ப்பு, செல்வ களஞ்சியமே

குழந்தைகளின் உலகத்தில் நம்மால் நுழைய முடியுமா?

செல்வ களஞ்சியமே – 48

ரஞ்சனி நாராயணன்

ரஞ்சனி
ரஞ்சனி

போன சனிக்கிழமை வழக்கம்போல திரு சுகி சிவம் அவர்களின் பேச்சைக் கேட்க உட்கார்ந்தேன். ‘எழுத்தாளர் கு. அழகிரிசாமி பற்றி இன்றைக்குப் பேசலாம்’, என்று ஆரம்பித்தார் சுகி சிவம்.

‘மிகச் சிறந்த எழுத்தாளர். அவரது எழுத்துக்கு ஒரு உதாரணம்: ‘சீதை நடந்தாள்; அழகாயிருந்தது. சூர்பனகை அழகாக நடந்தாள். கம்பன் இந்த இரண்டு இடத்திலும் ஒரே வார்த்தையை பயன்படுத்துகிறார். சீதை நடப்பதற்கும், சூர்பனகை நடப்பதற்கும் எப்படி ஒற்றுமை சொல்லமுடியும்? கு. அழகிரிசாமி சொல்லுகிறார்: சீதை நடப்பதே அழகு; ஆனால் சூர்பனகை அழகாக நடக்க வேண்டும் என்று நினைத்து நடந்தாள். சீதைக்கு அழகாக நடக்க வேண்டுமென்பதில்லை; அவள் நடப்பதே அழகு. பாசாங்கு தேவையில்லை. ஆனால் சூர்பனகையோ தன் மேல் நல்ல அபிப்பிராயம் வர வேண்டும் என்று அழகாக நடந்தாள். அதில் பாசாங்கு, நாடகம் இருந்தது’ இதைச் சொல்லிவிட்டு சுகி சிவம் ஒரு மிக அழகான உதாரணம் சொன்னார். குழந்தைகள் நம்மிடம் மழலையில் பேசும். நாமும், ‘தச்சி மம்மு சாப்பிடறயா?’ என்று குழந்தையைப்போலவே கேட்போம். எத்தனைதான் முயன்றாலும் நம்மால் குழந்தையைப் போல பேச முடியாது. அவர்களுக்கென்று தனி உலகம். அதில் நாம் நுழைய வேண்டுமானால் அவர்களாகவே மாற வேண்டும்.

ஜென் துறவி ஒருவர்  ஒரு சமயம் சில குழந்தைகளுடன் கண்ணாமூச்சி விளையாடிக்கொண்டிருந்தார். துறவி ஒளிந்து கொண்டார். எங்கே? ஒரு வைக்கபோரின் உள்ளே. குழந்தைகளால் கண்டுபிடிக்கவே முடியவில்லை. இரவு ஆகிவிடவே, குழந்தைகள் தேடித் தேடிக் களைத்து வீட்டிற்குச் சென்று விட்டன. துறவி அங்கேயே உட்கார்ந்திருந்தார். காலையில் பசு மாட்டிற்கு வைக்கோல் போட வந்தவர் வைக்கோல் பிரிகளை எடுக்கும்போது, உள்ளே துறவியைப் பார்த்தார் : ‘அட! நீங்க இங்க என்ன பண்றீங்க?’ என்றார் ஆச்சரியத்துடன். ‘உஷ்! சத்தம் போடாதே, குழந்தைகள் என்னைக் கண்டுபிடித்துவிடுவார்கள்!’ என்று துறவி வாயின் மேல் விரலை வைத்துச் சொன்னாராம்! துறவியைப் போல நம்மால் குழந்தையின் நிலைக்குப் போக முடியுமா?’ சுகி சிவம் முடித்தார்.

DSCF1796

சில வாரங்களாக நம் செல்வ களஞ்சியமே மிகவும் சீரியஸ் ஆக குழந்தைகளுக்கு வரும் நோய்களைப் பற்றிய விவாதங்களில் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. அதனால் தான் இந்த வாரம் கொஞ்சம் லைட் ஆக சில விஷயங்களை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என்று எழுதுகிறேன். இந்த விஷயங்களும் குழந்தைகளைப் பற்றியது என்பதாலும், நான் ரசித்த விஷயங்களை உங்களிடம் பகிர ஆசையாக இருந்ததாலும் இந்த வாரம் இப்படி.
உங்கள் ரசனைக்கு இதோ இன்னொரு கவிதை: எழுதியவர் தஞ்சாவூர் கவிராயர். தனது முகநூல் பக்கத்தில் இதைப் பகிர்ந்திருந்தார் திரு சுந்தர்ஜி பிரகாஷ். அவரது முன் அனுமதியுடன் இந்த கவிதையை இங்கு பகிருகிறேன்.

வெறும்கோப்பைதஞ்சாவூர்க் கவிராயர்.

=================================

வெறும் கோப்பையை நீட்டி

காப்பி குடிக்கச் சொல்கிறது

என் குழந்தை.

வாங்கிக்குடிக்கிறேன்.

 

இன்னும் கொஞ்சம் குடி

என்கிறது.

மீண்டும் கொஞ்சம்

குடிக்கிறேன்.

 

வாயைத் துடைக்க

மறந்துவிட்டாயே?

என்கிறது.

துடைத்துக் கொள்கிறேன்.

 

கோப்பையை யார்

கழுவி வைப்பது?

அடுத்த கணை

பறந்து வருகிறது.

கழுவி வைக்கிறேன்.

பார்த்துபார்த்து.

உடைத்துவிடாதே

என்கிறதுகுழந்தை.

 

வெறும் காப்பி குடிப்பதோடு

நின்றுவிடுகிறேன் நான்.

காப்பி குடித்தலின்

ஆன்மாவைக் கண்டுகொள்கிறது

என் குட்டிக் குழந்தை.

நம் எல்லோர் வீட்டிலும் இதைப்போல ஒரு குட்டிக்குழந்தை இருக்கிறது. நாம் சாதாரணமாகச் செய்யும் ஒரு செயலில் ஆன்மாவைக் கொண்டு வர குட்டிக் குழந்தையால் மட்டுமே முடியும்.

ரசித்துக்கொண்டிருங்கள், ஒருவாரத்திற்கு. அடுத்த வாரம் பார்க்கலாம்

“குழந்தைகளின் உலகத்தில் நம்மால் நுழைய முடியுமா?” இல் 19 கருத்துகள் உள்ளன

  1. லைட்டோ,ஸ்ட்ராங்கோ படிக்க விஷயங்கள் நன்றாக இருக்கிறது. டிகாக்க்ஷனும், பாலும் இருக்கிறது. எப்படி வேண்டுமானாலும் கலந்து கொள்ளலாம். யாருக்கு வேண்டுமானாலும் கொடுக்கலாம். அருமை. அன்புடன்

  2. அருமையான பகிர்வு… கவிதையை மிகவும் ரசித்தேன்… இன்றும் நானும் காலி கோப்பையில் தான் காபி, ஜூஸ் எல்லாம் பருகிக் கொண்டிருக்கிறேன்…:))

    1. வாருங்கள் ஆதி!
      நானும் என் பேரக்குழந்தைகள் மூலம் இப்போது இந்த அனுபவத்தைப் பெற்று வருகிறேன். என்ன ஒரு அனுபவம், இல்லையா?
      வருகைக்கும், உங்கள் அனுபவத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டதற்கும் நன்றி ஆதி!

    1. வாருங்கள் தியானா.
      உங்கள் பதிவுகள் தொடர்ந்து (எங்களுக்குப் பிடித்த புத்தகம்) படித்துக்கொண்டிருகிறேன். கூடிய விரைவில் அங்கு வந்து கருத்துரை போடுகிறேன்.
      வருகைக்கும், ரசித்துப் படித்ததற்கும் நன்றி!

  3. குழந்தைகள் எது செய்தாலும் அழகுதான் அதை ரசிக்கவும் தெரிந்து கொள்ளவும் நமக்கும் குழந்தை மனமும் கொஞ்சம் பெரிய மனமும் தான் வேண்டும் அருமையான பகிர்வு ரஞ்சனி

  4. குழந்தைகளின் உ லகம் உன்னதமானது. அங்கே போக வேண்டுமென்றால் நாமும் குழந்தையாகவே மாற வேண்டும். தீய எண்ணங்களுக்கு விடை கொடுக்க வேண்டும். அதை அழகிய கதையோடு சொல்லி விட்டீர்கள் ரஞ்சனி.

  5. குழந்தைகளின் உலகம் மகத்தானது. அவர்களாக மாறினல்தான் அதற்குள் நுழைய முடியும் என்ற ஜென் துறவி கதை அருமை. கற்பனை காஃபி சூப்பர். இதுமாதிரியான‌வற்றை படிக்கும்போதே ஒரு மகிழ்ச்சி வருவது உண்மை.

  6. என்னுடைய இந்தக் கட்டுரையை திரு சுந்தர்ஜி பிரகாஷ் அவர்களைப் படித்துப் பார்க்குமாறு வேண்டுகோள் விடுத்திருந்தேன். படித்துவிட்டு அவர் எழுதிய கருத்து :

    //”குழந்தைகளின் உலகத்தில் நம்மால் நுழைய முடியுமா?” கட்டுரை வாசித்தேன். அழகாய், நளினமாய் எழுதுகிறீர்கள்.எளிமையாய்த் தோற்றமளிக்கும் இந்த எழுத்துக்குள்ளும் ஒரு குழந்தை ஒளிந்திருப்பதைக் கண்டுகொண்டேன்.பாராட்டுகள் ரஞ்சனி நாராயணன். //

    நன்றி சுந்தர்ஜி!

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.